apteki bielsko biała dyżur ad 5

W populacji z 50 lub więcej kopii na mililitr w randomizacji, niepowodzenie wirusologiczne wystąpiło u 11 pacjentów (48 procent) otrzymujących zydowudynę z lamiwudyną, 7 pacjentów (28 procent) otrzymujących zydowudynę plus indynawir i 5 pacjentów (3 procent) otrzymujących zydowudynę, lamiwudynę i indynawir (odpowiednio P = 0,07 i P = 0,46 dla porównań parami z kombinacją trzech leków, według testu log-rank) (Figura 2B). Ryc. 3. Ryc. 3. Szacunki Kaplana-Meiera dotyczące odsetka pacjentów, u których pierwotne badanie nie zakończyło się niepowodzeniem wirusowym, według poziomów osoczowych RNA HIV-1 w linii podstawowej. Panel A pokazuje szacunkowe dane dla 114 pacjentów z mniej niż 30 000 kopii RNA HIV-1 na mililitr osocza w linii podstawowej, na początku terapii indukcyjnej (P = 0,22 w teście log-rank z 2 df), a panel B pokazuje szacunki dla 165 pacjentów z 30 000 lub więcej kopii (P = 0,002 w teście log-rank z 2 df). Randomizacja nastąpiła po trzech miesiącach.
Odsetek pacjentów osiągających pierwotny punkt końcowy był istotnie niższy w podgrupie z mniej niż 30 000 kopii na mililitr na linii podstawowej niż w podgrupie z 30 000 lub więcej kopii na mililitr (P <0,01) (Figura 3A i Figura 3B). W tej drugiej podgrupie wartości P dla porównań parami z pacjentami otrzymującymi trzy leki wynosiły <0,001 dla osób przyjmujących zydowudynę plus lamiwudynę i 0,06 dla osób przyjmujących zydowudynę z indynawirem. W podgrupie z niższym poziomem RNA HIV-1, w której liczba zdarzeń była mała, wyniki dla schematu trzylekowego nie różniły się istotnie od wyników dla zydowudyny plus lamiwudyna lub zydowudyna plus indynawir (P = 0,24 i P = 0,08), ale trend był zgodny z głównymi wynikami badania.
Zmiany w liczbie komórek CD4
Utrzymujący się wzrost liczby limfocytów CD4 powyżej wartości linii podstawowej obserwowano we wszystkich trzech grupach (dane nie przedstawione). Pod koniec trzymiesięcznego okresu indukcji średni wzrost liczby komórek CD4 wynosił 85 na milimetr sześcienny i nie było różnicy statystycznej między trzema grupami przy randomizacji. Od randomizacji do 9 miesiąca średnia liczba komórek CD4 u pacjentów przypisanych do schematu trzech leków, zydowudyny i lamiwudyny oraz zydowudyny i indynawiru zwiększyła się odpowiednio o 53, 59 i 73 na milimetr sześcienny (P = 0,69 dla zydowudyny plus lamiwudynę, a P = 0,15 w przypadku zydowudyny i indynawiru w porównaniu z reżimem trójlekowym).
Biologiczne predyktory pierwotnego punktu końcowego
Tabela 2. Tabela 2. Jednariariatowe i wielowymiarowe modele zagrożeń proporcjonalnych do prognozowania niepowodzenia wirusologicznego. W analizie jednowymiarowej poziom RNA HIV-1 w osoczu na linii zerowej i przy randomizacji (poniżej 50 lub od 50 do 500 kopii na mililitr) i liczba komórek CD4 w randomizacji były istotnie związane z ryzykiem późniejszej niewydolności wirusologicznej. W analizie wieloczynnikowej wartość RNA HIV-1 w osoczu na linii podstawowej, ale nie wartość przy randomizacji lub zmiana liczby komórek CD4 z linii podstawowej do randomizacji, była istotnie związana z ryzykiem niepowodzenia wirusologicznego. Na linii podstawowej wartość RNA HIV-1, która była 1,0 log10 kopii na mililitr mniejszy, wiązała się ze zmniejszeniem ryzyka o 78 procent (Tabela 2).
Zdarzenia niepożądane i zgodność
Podczas fazy indukcji obserwowano 46 niepożądanych zdarzeń klinicznych lub biologicznych u 35 pacjentów
[podobne: disulfiram, anastrozol, sklerodermia ]
[więcej w: oriflame katalog 16 2014, przetoka okołoodbytnicza, przetoka zębowa ]