Całkowita remisja po leczeniu ostrej białaczki promielocytowej za pomocą trójtlenku arsenu ad

Lek podawano codziennie do czasu usunięcia widocznych blaszek białkowych i promielocytów ze szpiku kostnego, a resztkowa liczba blastów wynosiła nie więcej niż 5 procent jednojądrzastych komórek szpiku kostnego. Pacjenci, którzy uzyskali pełną remisję, kwalifikowali się do leczenia dodatkowymi kuracjami od 3 do 6 tygodni po kursie poprzedzającym. Kolejne kursy były na ogół podawane w dawce 0,15 mg na kilogram dziennie przez łączną sumę 25 dni; lek podawano w schemacie dziennym lub tylko w dni powszednie, dla maksymalnej liczby sześciu kursów w okresie około 10 miesięcy. Monitorowanie
Pacjenci z koagulopatią otrzymywali transfuzje płytek krwi i świeżo mrożonego osocza w celu utrzymania liczby płytek i fibrynogenu na poziomie docelowym wynoszącym co najmniej 50 000 komórek na milimetr sześcienny i 100 mg na decylitr. Morfologię krwi, badania krzepnięcia, profile chemii surowicy, pisuary i elektrokardiografię wykonywano seryjnie. Aspirację szpiku kostnego lub biopsję (lub obie) wykonywano w linii podstawowej, a następnie okresowo, aż do udokumentowania remisji. Zastosowano konwencjonalne kryteria odpowiedzi, w tym nie więcej niż 5% blastów w szpiku kostnym, liczbę leukocytów obwodowych wynoszącą co najmniej 3000 komórek na milimetr sześcienny i liczbę płytek krwi wynoszącą co najmniej 100 000 komórek na milimetr sześcienny.
Badania immunofenotypowania komórek
Próbki szpiku lub krwi traktowano heparyną, a komórki jednojądrzaste izolowano za pomocą wirowania Ficoll-Hypaque. Antygeny powierzchniowe błony wykrywano przez bezpośrednie barwienie immunofluorescencyjne z użyciem sprzężonych monoklonalnych przeciwciał sprzężonych z izotiocyjanianem fluoresceiny (FITC) lub skoniugowanym z fikoerytryną (PE): CD16 (Leu-lla), CDllb, CD33 (Leu-M9), HLA-DR CD45 i CD14 (Becton Dickinson, Mountain View, Calif. And Immunotech Immunology, Marsylia, Francja). Barwienie dwukolorowe przeprowadzono przez inkubację komórek jednocześnie z dwoma przeciwciałami monoklonalnymi, w tym CD33-PE i CD11b-FITC lub CD33-PE i CD16-FITC. Uśrednione kontrole, w których zastosowano niezwiązane monoklonalne immunoglobuliny tego samego izotypu, analizowano jednocześnie. Analizy przepływowo-cytometryczne przeprowadzono na cytometrze przepływowym Epics Profile II (Coulter Electronics, Hialeah, Fla.) Wyposażonym w laser argonowy o długości 488 nm. Pomiar rozproszenia przedniego i bocznego połączono z barwieniem CD45-CD14 w celu zidentyfikowania populacji komórek będących przedmiotem zainteresowania i wykluczenia monocytów. Wielowarametrowy system akwizycji i wyświetlania danych (MDADS, Coulter Electronics) został wykorzystany do pozyskiwania i analizowania danych.
Fluorescencja w hybrydyzacji in situ
Wybrane próbki, które poddano barwieniu immunofluorescencyjnym dla CD33 i CD11b posortowano w celu zidentyfikowania komórek, które eksprymowały oba antygeny za pomocą sortera komórek FACStar Plus (Becton Dickinson). Oddzielone komórki inkubowano w pożywce hodowlanej w 37 ° C przez jedną godzinę, potraktowano hipotonicznym roztworem chlorku potasu (0,075 M) przez pięć minut, utrwalono w roztworze 3: metanol-kwas octowy i wysuszono na powietrzu. Interfazowa fluorescencja hybrydyzacji in situ została przeprowadzona przy użyciu specyficznej sondy dwukolorowej translokacji PML-RAR-a (Vysis, Downer s Grove, Ill.)
[przypisy: buprenorfina, dabrafenib, ceftriakson ]
[hasła pokrewne: oriflame katalog 17 2014, polipektomia, porażenie piorunem ]