Epidemiologia chorób oczu

Około 40 milionów ludzi na świecie jest niewidomych, a kolejne 100 milionów ma znaczne zaburzenia widzenia. Główne przyczyny ślepoty i niepełnosprawności wzrokowej są wyraźnie rozwinięte w porównaniu z krajami rozwijającymi się, a tam, gdzie nakładają się one na siebie (np. Zaćma i jaskra), panująca epidemiologia jest bardzo odmienna. W niedorozwiniętych miejscach za przyczynę ślepoty przeważa zaćmę, jaskrę, jaglicę, onchocer- ciozę, niedobór witaminy A i inne powiązane źródła ślepoty dziecięcej. Inne ważne przyczyny to trąd, blizny rogówki od infekcji i urazy. W najbardziej dotkniętych krajach Afryki i Azji częstość występowania ślepoty może wynosić nawet 1,5 procent, a dodatkowe 5 procent populacji jest niepełnosprawne wzrokowo. W regionach, w których jaglica i onchocerciza są hiperendemiczne, wskaźniki mogą być jeszcze wyższe. Ślepota w słabo rozwiniętych regionach jest pod wieloma względami odbiciem statusu społeczno-ekonomicznego, ponieważ wszystkie główne przyczyny można leczyć lub im zapobiegać. W praktycznie każdym badaniu ślepoty przeprowadzanym w tych regionach zaćma jest główną przyczyną ślepoty. W rzeczywistości, zaćma, choć wysoce uleczalna w chirurgii, odpowiada za prawie połowę przypadków ślepoty na świecie. W krajach rozwijających się oślepiająca zaćma jest nie tylko bardzo rozpowszechniona, ale jest również cięższa w młodszym wieku; niestety zasoby dostępne na działanie lecznicze są niewystarczające. W niektórych regionach Afryki Subsaharyjskiej tylko jeden chirurgicznie przeszkolony okulista dla każdego miliona osób. W Indiach, pomimo rozsądnej podaży okulistów, liczba osób, które stają się niewidome z powodu zaćmy, zwiększa się corocznie. Zarówno zaległości, jak i nowe przypadki oślepiającej zaćmy znacznie przewyższają możliwości systemu medycznego. Brak efektywności i sprzeczne zachęty w Indiach przyczyniają się do wykonywania stosunkowo niewielu operacji zaćmy na jednego okulistę rocznie, chociaż zaćma może stanowić aż 80 procent przypadków ślepoty. Na szczęście fala powoli zmienia się wraz z pojawiającym się uznaniem, że operacja usunięcia zaćmy i inne podejścia do zapobiegania ślepocie są nie tylko miłosierne i dobre, ale również mają wspaniały sens ekonomiczny. Ślepota wielokrotnie okazała się być związana z utratą wydajności gospodarczej, a operacja usunięcia zaćmy była bezpośrednio związana z przywróceniem produkcji gospodarczej.
W XIX wieku i wcześniejszych trachoma była pandemią w Europie i Nowym Świecie. Z tych regionów zniknęła dzięki poprawie warunków sanitarnych i uprzemysłowienia, bez korzyści płynących z konkretnych postępów w terapii. Obecnie około 6 milionów osób jest ślepych na jaglaki, a wiele innych jest zagrożonych obecną infekcją. Chociaż istnieje leczenie lecznicze, w szczególności w związku z niedawną dostępnością azytromycyny, podstawa epidemiologiczna ślepoty niewidomej pozostaje niezmieniona – mianowicie przewlekła reinfekcja w odległych regionach, gdzie stan jest endemiczny. W ostatnim dziesięcioleciu dokonano postępów w kontrolowaniu onchocertera, czyli ślepoty rzecznej, poprzez połączenie kontroli wektorowej i masowego leczenia z ivermectin
[podobne: bisoprolol, monoderma, dekstrometorfan ]
[patrz też: oriflame katalog 17 2014, polipektomia, porażenie piorunem ]