Skrócone reżimy profilaktyki zydowudyną i okołoporodowe przekazywanie wirusa niedoboru odporności ad 5

Gdy stosowano tylko profilaktykę wewnątrz- i noworodkową, z 16 niemowląt (6%) zostało zakażonych, podobnie jak w przypadku 5% z nasileniem 5,0% i 5,3% w naszym badaniu, gdy zydowudynę zapoczątkowano odpowiednio w okresie prenatalnym i wewnątrzpłucnym. . W badaniu przeprowadzonym w Północnej Karolinie, w przeciwieństwie do naszego badania, wskaźnik przeżycia wynosił 22,9%, gdy w czasie ciąży nie podawano matce żadnej zydowudyny, niezależnie od tego, czy niemowlę otrzymywało zydowudynę po urodzeniu. W badaniu nie dokonano jednak rozróżnienia pomiędzy terapiami rozpoczętymi w ciągu 48 godzin po porodzie a tymi, które rozpoczęto później, tak jak my. Wreszcie nasze wyniki są zgodne z wynikami badania kontrolowanego placebo w Tajlandii, w którym kobiety w ciąży zakażone wirusem HIV otrzymywały doustną zydowudynę, począwszy od 36 tygodnia ciąży i kontynuując przez poród. 8 Ten schemat spowodował 51-procentowe zmniejszenie ryzyka transmisji (9,2% w grupie leczonej, w porównaniu z 18,6% w grupie placebo).
Nasze badanie ma wiele ograniczeń. Po pierwsze, ogranicza go obserwacyjny charakter oraz niewielka liczba dzieci w próbce walidacyjnej, w której profilaktyka zydowudyną została zainicjowana w okresie wewnątrz komory (19 pacjentów) lub w okresie noworodkowym (21 pacjentów). Ta niewielka liczba uwzględnia szerokie przedziały ufności wokół szybkości transmisji i względne ryzyko w obu grupach. Odkrycia te należy potwierdzić w badaniach większych kohort niemowląt. Ponadto nie były dostępne informacje o dokładnych datach rozpoczęcia profilaktyki zydowudyną podczas ciąży i przestrzegania schematu zydowudyny. Ze względów logistycznych próba walidacji została ograniczona do niemowląt, których próbki do badań PCR zostały przekazane do badań ze szpitala, w którym się urodziły, chociaż nie można oczekiwać, że te kryteria wyboru wpłyną na wyniki. Pomimo tych niedociągnięć, uderzająco podobne wyniki widoczne w obu grupach potwierdzają nasze ogólne wnioski.
W 1994 r. Publiczna Służba Zdrowia wydała wytyczne zalecające trzyczęściowy schemat monoterapii zidowudyną w celu zmniejszenia ryzyka okołoporodowej transmisji wirusa HIV.2 Dodatkowe informacje na temat patogenezy i leczenia zakażenia HIV doprowadziły do opublikowania nowych wytycznych w 1998 r.3 Nowe wytyczne przyznać, że monoterapia zydowudyną nie jest optymalną terapią dla ciężarnej zakażonej wirusem HIV i zaleca, aby starannie rozważyć rozpoczęcie leczenia skojarzonego (w tym zydowudyny) podczas ciąży zarówno w celu leczenia choroby kobiety, jak i zapobiegania okołoporodowemu przenoszeniu wirusa HIV.
Nasze odkrycia mają kilka potencjalnie ważnych konsekwencji dla zdrowia publicznego. Jeśli okołoporodowa transmisja wirusa HIV może zostać zmniejszona, nawet jeśli profilaktyka zydowudyną rozpoczyna się w okresie przedotrzewnowym lub bezpośrednio po urodzeniu, pojawiłby się większy bodziec do rozpoczęcia leczenia zydowudyną u noworodków, których matki nie przyjmowały zydowudyny w czasie ciąży. Nasze dane potwierdzają aktualne zalecenia Publicznej Służby Zdrowia, że profilaktykę zidowudyną należy oferować w porcjach zakażonym kobietom, które są w ciąży, nawet jeśli nie otrzymały zydowudyny podczas ciąży lub przed nadejściem porodu.4 Nasze wyniki sugerują również, że nawet przy identyfikacji seropozytywności w kierunku HIV jest opóźnione u kobiet w ciąży, w tym u kobiet, które nie otrzymały opieki prenatalnej, pewne korzyści można uzyskać w późnej inicjacji profilaktyki zydowudyną
[podobne: citalopram, bupropion, anastrozol ]
[przypisy: rak pluc objawy, rak szyjki macicy leczenie, rak tarczycy objawy ]