SMN u myszy i mężczyzn: szansa terapeutyczna

Rdzeniowy zanik mięśni (SMA) to autosomalna recesywna choroba neurodegeneracyjna, która w przeważającej mierze atakuje neurony ruchowe, powodując postępującą atrofię mięśni i osłabienie. SMA powstaje z powodu niedostatecznego poziomu białek neuronu ruchowego (SMN) w wyniku homozygotycznego rozerwania genu SMN1. Regulacja w górę SMN jest obiecującą i silną strategią leczenia dla tego obecnie nieuleczalnego stanu. W tym wydaniu JCI dwie niezależne grupy badawcze zgłaszają nowe obserwacje w mysim modelu ciężkiego SMA, które dają nadzieję, że takie podejście przyniesie znaczące korzyści osobom z SMA. Rdzeniowy zanik mięśni (SMA) jest często śmiertelnym autosomalnym recesywnym zaburzeniem neurodegeneracyjnym, charakteryzującym się utratą komórek neuronów motorycznych w rogach przednich rdzenia kręgowego i pnia mózgu (ryc. 1). SMA powoduje osłabienie mięśni szkieletowych, atrofię i przedwczesną śmierć u większości chorych. Przy częstości występowania na 10 000 urodzeń jest to najczęstsza dziedziczna choroba neuronów ruchowych i wiodąca genetyczna przyczyna zgonów u niemowląt i dzieci (1). Od czasu oryginalnych opisów Werdniga i Hoffmana niezależnie w latach 90. XIX w. (2, 3), zidentyfikowano coraz szersze spektrum fenotypów SMA, począwszy od okresu przedurodzeniowego do początkowego wieku dorosłego (Tabela 1). SMA typu I, ciężka postać infantylna, stanowi ponad 50% nowo zdiagnozowanych przypadków. Niemowlęta z tym stanem wykazują hipotonię i osłabienie przed ukończeniem sześciu miesięcy życia. Skuteczna terapia SMA była dotychczas nieuchwytna. Leczenie obejmuje obecnie leczenie objawów i zapobieganie powikłaniom. Jednak wyjątkowa genetyczna i kliniczna charakterystyka SMA czyni go jednym z najbardziej obiecujących kandydatów do opracowania skutecznej i potencjalnie leczącej interwencji terapeutycznej. Figura 1SMA jest chorobą neurodegeneracyjną, która głównie wpływa na neurony ruchowe. SMA jest spowodowane niedostatecznym poziomem białka SMN w wyniku homozygotycznego rozerwania genu SMN1. Głównym celem niedoboru SMN wydaje się być stosunkowo selektywnym zwyrodnieniem neuronów ruchowych w komórkach rogu przedniego pnia mózgu i rdzenia kręgowego, co prowadzi do atrofii mięśni szkieletowych. Tabela Spektrum objawów fenotypowych w proksymalnej SMA Opowieść o dwóch SMN Ponad 95% osób z SMA ma homozygotyczną delecję obejmującą ekson 7 genów neuronu ruchowego neuronu przeżycia (SMN1) (4, 5). W związku z tym większość pacjentów z SMA, niezależnie od fenotypu, ma unikalną sygnaturę genetyczną, którą można łatwo zidentyfikować za pomocą prostego i niedrogiego testu DNA (6, 7). Podczas gdy homozygotyczna delecja SMN1 jest konieczna, jest niewystarczająca do spowodowania SMA, o ile nie jest obecny SMN2
[więcej w: katalog oriflame 17 2014, oriflame katalog 8 2015, oriflame katalog 16 2015 ]