stomatolog poznań palacza

Jednakże, w przeciwieństwie do pacjentów, te symptomatyczne myszy, nieleczone aż do P4, mają znacznie bardziej subtelny dowód odnerwienia i na pewno bardziej zachowane funkcje motoryczne w porównaniu z objawowymi noworodkami SMA typu I. Tak więc, jak dokładnie obserwacje Lutza i współpracowników (25) będą tłumaczone na pacjentów z SMA, przynajmniej tych z ciężką infantylną postacią, nie jest całkowicie jasne. Równoległe badania patologii NMJ, odnerwienia mięśni, patologii rdzenia kręgowego i funkcji motorycznych nie są możliwe u ludzi, chociaż takie badania zostały pięknie przeprowadzone na myszach przez Lutza i współpracowników (25) i innych. Jednak obserwacje w prospektywnie ocenianych noworodkach z dodatnim wywiadem rodzinnym i udokumentowaną homozygotyczną delecją 7 eksonów SMN1 sugerują, że dystalne odnerwienie jest rzeczywiście zdarzeniem wartowniczym u niemowląt w czasie, gdy inne objawy choroby są stosunkowo niewielkie, w przeciwieństwie do danych modelu mysiego. (28). Wczesna i szybka progresja dystalnego odnerwienia w pierwszych tygodniach do miesięcy życia u niemowląt, u których przewidywano wystąpienie SMA typu I, stanowi prawdopodobnie największe największe wyzwanie dla skutecznego celowania w SMN u ludzi. Niemowlęta przeznaczone do rozwoju SMA typu I niestety stanowią największą część osób urodzonych z ryzykiem SMA, podkreślając pilną potrzebę przyszłej identyfikacji takich przypadków poprzez badanie przesiewowe noworodków, aby lepiej ocenić potencjalne korzyści wcześniejszej diagnozy i interwencji w zakresie poprawy wyników dla większości pacjentów. tych, którzy rozwiną SMA. Przełożenie lekcji z myszy na ludzi Bez względu na to, czy modele myszy z ciężkim SMA, które są obecnie w użyciu, są silnymi surogatami dla ciężkiej infantylnej postaci choroby człowieka w całym spektrum objawów obserwowanych w modelu myszy, pozostaje punktem kontrowersji; niemniej jednak rosnąca liczba udanych interwencji terapeutycznych ukierunkowanych na SMN w tak ciężkich modelach myszy obiecuje wielką nadzieję na opracowanie skutecznej terapii SMA. Dramatyczna natura ratowania po wystąpieniu objawów osiągnięta przez Lutza i in. (25) zapewnia zachętę, że odwrócenie patologii choroby może być wykonalne u pacjentów z SMA. Jako taki stanowi kolejny ważny kamień milowy w naszym dążeniu do wykazania dowodu koncepcji znaczącej korzyści terapeutycznej z ukierunkowaną regulacją w górę SMN. W przypadku klinicystów, którzy uważnie śledzili rozwój sytuacji na stanowisku badawczym, aby uzyskać wgląd w ich znaczenie translacyjne, widoczna, choć mniej dramatyczna, korzyść z przeżycia obserwowana po interwencjach mających na celu zwiększenie ekspresji SMN po wystąpieniu objawów, jest również przekonująca. Avila i in. wcześniej wykazano, że leczenie trichostatyną A w P5 w mysim modelu ciężkiego SMA spowodowało niewielki wpływ na przeżycie i funkcję motoryczną (18); podobnie, podawanie scAAV9-SMN przez Foust i współpracowników w P5 wykazało niewielki efekt (19)
[hasła pokrewne: polipektomia, rak tarczycy objawy, punkty rubinowe ]